De welvaartsstaat werd niet gecreëerd door een verlichte dialoog of door zogenaamde verstandige, gematigde politiek. Hij was het product van decennialange klassenstrijd, waarbij arbeiders via collectieve actie sociale rechten en bescherming afdwongen van het kapitaal.

De geschiedenis van de sociale zekerheid is het resultaat van een eeuw klassenstrijd. Ook vandaag wordt er gestreden om deze “ kathedraal van de arbeiders ” te beschermen , tegen hen die de geschiedenis willen herschrijven en voor het behoud van dit brok socialisme binnen het kapitalisme.

Volgens Clarisse Van Tichelen en Louise Lambert is de sociale zekerheid een instelling die het mogelijk heeft gemaakt om levensbehoeften te onttrekken aan de logica van de markt. De sociale zekerheid lijdt niet aan buitensporige uitgaven, maar aan georganiseerde onderfinanciering.

Het aantal aanvragen voor erkenning van een beroepsziekte is nog nooit zo hoog geweest. Toch is het aantal vergoedingen nog nooit zo laag geweest. Beroepsziektes beter vergoeden is nochtans cruciaal voor een betere preventie van gezondheidsrisico’s.

Big Tech beschikt over een buitengewone macht om de hele economie te controleren. We kunnen het ons niet veroorloven om volledig gevangen te zitten in de netwerken van Big Tech stelt econome Cecilia Rikap. Europa heeft nood aan een alternatief digitaal ecosysteem.

Hoewel vrouwenmobilisaties talrijk zijn en vaak een cruciale rol spelen in sociale strijd, blijven ze in dominante historische narratieven opvallend onderbelicht. Apolline Dupuis sprak met historica Fanny Gallot over de centrale rol van vrouwen in de klassenstrijd.

Om de clichés die ons beeld van Venezuela vertroebelen te doorgronden, nodigt Maurice Lemoine ons uit om het dominante verhaal in de media te deconstrueren en zo het unieke karakter van dit politieke experiment te begrijpen, van de fundamenten die Hugo Chávez legde tot de huidige geopolitieke crisis.

Adam Smith wordt vaak opgevoerd als de oervader van de vrije markt. Zijn denken over arbeid en welvaart, staat en klassen, contrasteren evenwel sterk met de neoliberale bejubeling.

Daniel Zamora analyseert het complexe en inmiddels historische werk van Chantal Akerman, Jeanne Dielman, 23, quai du Commerce, 1080 Bruxelles, en onderzoekt daarbij de verbanden tussen loonarbeid en huishoudelijke arbeid, evenals de vraagstukken rond de filmische vorm en taal.