Artikels

Voor een platform van niet-gebonden landen, tegen een koude oorlog

In de plaats van de Geest van oorlog moet terug de Geest van Bandoeng overheersen door vrede en ongebondenheid in massabewegingen weer tot leven brengen. Dat is de enige hoop voor deze planeet.

Net zoals bij elke oorlog krijgen we in de media een zeer binair strijdtoneel met twee partijen die elkaar bekampen. Vanuit Europees perspectief lijkt het moeilijk te begrijpen waarom grote delen van de wereld het zo moeilijk hebben om kant te kiezen. De Indiase marxist en journalist Vijay Prashad combineert een uitgebreide kennis van de geschiedenis met een helikopterzicht op de actualiteit. Haarscherp analyseert hij de oorlog in Oekraïne in het bredere geopolitieke kader. Bij hem vonden we antwoorden op onze vragen naar de achtergrond van het militair conflict.

Wim De Ceukelaire. Het regime van Poetin is een duidelijke agressor in het conflict over Oekraïne, met een gewelddadige invasie van een soeverein land die talloze slachtoffers eist. U had van bij het uitbreken van de oorlog ook oog voor de Verenigde Staten. Welke rol spelen ze? En hoe kadert u dat historisch?

Als men deze oorlog afschildert als een gril van de Russische president Vladimir Poetin, dan maakt dat deel uit van de oefening in permanente oorlogsvoering.

Vijay Prashad. Na de val van de Sovjet-Unie ontwikkelden de VS tussen 1990 en 2013-2015 een wereldsysteem dat ten goede kwam aan de multinationale ondernemingen in eigen land en in de andere leden van de G7.1 Drie gebeurtenissen bewezen de overweldigende macht van de VS: de interventies in Irak (1991) en Joegoslavië (1999) en de oprichting van de Wereldhandelsorganisatie (1994).

De ineenstorting van de Sovjet-Unie had Rusland danig verzwakt en het zocht, net als de nieuwe ex-Sovjetrepublieken, waaronder Oekraïne, en andere Oost-Europese staten, aansluiting bij het Europese systeem en ook bij de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie (NAVO). Rusland trad in 1994 toe tot het Partnerschap voor Vrede van de NAVO, terwijl zeven Oost-Europese landen, waaronder Estland en Letland, die aan Rusland grenzen, in 2004 lid werden van de NAVO.

De VS daarentegen breidden de Monroedoctrine uit 1823, die de Amerikaanse controle over de Amerika’s verkondigde, naar de hele wereld uit: in dit post-Sovjettijdperk is de hele wereld hun achtertuin. Washington begon zich af te zetten tegen de opkomst van China en Rusland. Die door de VS gestuurde Nieuwe Koude Oorlog destabiliseerde de wereld.

Sorry, dit artikel is alleen voor leden. Inschrijven of Login als u al een account hebt.