Pierre Rimbert is socioloog en journalist bij Le Monde diplomatique. Hij schreef mee aan het scenario van de film Les nouveaux chiens de garde (De nieuwe waakhonden), gebaseerd op het essay van Serge Halimi over mediakritiek. Van zijn hand is ook Libération, de Sartre à Rothschild (2005, Liber-Raisons d'agir).
Le Monde diplomatique lanceerde op zijn website een bijzonder instrument: een platform voor observatie en analyse van de resoluties die door de Veiligheidsraad en de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties zijn aangenomen sinds 1946. Met een paar muisklikken kan iedereen nu het diplomatieke gedrag van staten vergelijken en ontdekken wie waarvoor stemt en met…
Financieringsplan ReArm Europe, Witboek over defensie, gecentraliseerde aankoop van militair materieel, druk van de Commissie op regeringen: het Europees project, dat altijd gericht was op vrede, wordt […]
De urgentie van de klimaatverandering stond ooit centraal in de grote Europese projecten. Het thema is plots uit de toespraken verdwenen. De Europese leiders hebben gekozen voor een andere ambitie: massaal investeren in defensie om de confrontatie met Rusland aan te gaan en om (…)
Wolfgang Schäuble overleed op 26 december 2023. Als belichaming van het Duitse “ordoliberalisme” ijverde deze staatsman onvermoeibaar om die doctrine aan Europa op te leggen. In 1990 was hij de architect van de Duitse eenwording, een eenwording die hij zelf omschreef als “pure en eenvoudige annexatie” van de DDR. In 2015 speelde hij ook een rol bij het opleggen van draconische bezuinigingsmaatregelen aan Griekenland.
De planeet heeft de afgelopen vijftien jaar een reeks omwentelingen meegemaakt die intellectuele kompassen in de war sturen. Niet dat van Le Monde diplomatique, dat nu bijna alleen staat in zijn verdediging van de ongebondenheid.
Om zich tegen de Russische agressie te verdedigen, is Oekraïne afhankelijk van Europese steun. Maar die komt tegen een politieke prijs. Analyse uit Le Monde diplomatique.
Het bekritiseren van de standpunten van La France insoumise, van haar strategische keuzes, van haar blunders of van haar uitbarstingen heeft zijn plaats (…)
Een halve eeuw na haar oprichting is het Rassemblement National de grootste partij van Frankrijk. Haar ideologische prioriteiten – strenger strafrecht, de strijd tegen immigranten en “bijstandtrekkers” – inspireren het beleid van president Emmanuel Macron. Maar extreemrechts voedt zich al langer met de afstandelijkheid en de compromissen van de regeringspartijen.
Onze online artikels zijn vrij beschikbaar. Geleidelijk aan geven we ook de artikels uit de printeditie op de website vrij. Lava vloeit verder met jullie giften.
