Artikel

Europa moet in de spiegel kijken

—22 juni 2022

Europa slaapwandelt naar een nieuwe wereldoorlog. De EU heeft in de aanloop naar en tijdens de oorlog tussen Rusland en Oekraïne blijk gegeven van totale onbekwaamheid, en zal een van de grote verliezers zijn.

Hoewel deze tragedie nog niet is afgelopen, moeten wij concluderen dat de Europese leiders niet in staat waren om deze situatie het hoofd te bieden, en het nog steeds niet zijn. Zij zullen de geschiedenis ingaan als Europa’s meest middelmatige leiders sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog. Zij zorgen er nu voor dat zij hun best doen op het gebied van humanitaire bijstand, en hun inspanningen in dat opzicht mogen niet in twijfel worden getrokken. Maar de reden waarom ze dat doen is om hun gezicht te redden tegenover het grootste schandaal van onze tijd.

In de afgelopen zeventig jaar hebben zij geheerst over bevolkingen die steeds bij de eerste waren om zich te organiseren en te betogen tegen oorlog, ongeacht waar die werd gevoerd. Maar het blijkt dat zij niet in staat waren diezelfde bevolkingen te verdedigen tegen de oorlog die al minstens sinds 2014 op het eigen continent broeit. De Europese democratieën hebben zojuist laten zien dat zij een regering hebben zonder het volk. Er zijn tal van redenen om tot deze conclusie te komen.

Rusland en de VS bereiden zich voor op oorlog

Zowel Rusland als de VS bereiden zich al enige tijd voor op deze oorlog. In het geval van Rusland waren er de afgelopen jaren duidelijke aanwijzingen dat het land enorme goudreserves aan het opbouwen was en prioriteit gaf aan een strategisch partnerschap met China. Dit was vooral te merken op financieel gebied, waar een fusie van banken en de invoering van een nieuwe internationale munt het uiteindelijke doel zijn, en op handelsgebied, met het “Belt and Road”-initiatief en de enorme expansiemogelijkheden die daardoor in heel Eurazië zullen ontstaan.

Wat de betrekkingen met zijn Europese partners betreft, heeft Rusland bewezen een geloofwaardige partner te zijn, waarbij het tegelijkertijd duidelijk heeft gemaakt wat zijn veiligheidsbelangen waren. Dit waren legitieme zorgen, als men bedenkt dat er in de wereld van de supermachten geen goed en geen kwaad bestaat, maar enkel strategische belangen. Dat was het geval bij de raketcrisis van 1962, toen de VS een rode lijn trok ten aanzien van de installatie van middellange-afstandsraketten op 70 km van hun grens. Men mag niet denken dat de Sovjet-Unie de enige was die toegaf, want ook de VS heeft zijn middellange-afstandsraketten uit Turkije verwijderd. Ruil, schikking, duurzame overeenkomst. Waarom was het niet mogelijk in het geval van Oekraïne?

Sorry, dit artikel is alleen voor leden. Inschrijven of Login als u al een account hebt.